Masz awarię linii kablowej albo planujesz prace w gruncie? Najpierw ustalmy przebieg badanego układu i ograniczmy obszar prac. ELMAX Sieci instalacyjne Elektryczne • tel. 726 551 712

Stare puszki, ukryte połączenia i nieznany przebieg

W Przylepie lokalizacja może być szczególnie przydatna w starszych albo wielokrotnie modernizowanych sieciach instalacyjnych. Zdarza się, że puszka została zatynkowana, przewód wykonano poza typową strefą prowadzenia albo połączenie znajduje się w punkcie, którego nie pokazuje żaden plan.

Jeżeli część obwodu przestaje działać, a pomiary wskazują na przerwę lub problem z połączeniem, śledzenie kabla może wesprzeć zawęzić rejon poszukiwań. Nie zawsze oznacza to znalezienie usterki bez punktowego otwarcia, ale często pozwala uniknąć rozkuwania kilku metrów ściany na chybił-trafił.

Sprawdzenie terenu przed kopaniem

Jeżeli teren ma być rozkopany, a materiały powykonawcze jest niepełna, warto wcześniej przejść po nim z lokalizatorem i oznaczyć dające się zlokalizować trasy. Nie zastępuje to map, uzgodnień ani odkrywek kontrolnych, ale daje możliwość zredukować liczbę miejsc, w których kopie się całkowicie na ślepo.

Na terenie Przylep taka usługa może być praktyczna przed pracami na posesji, parkingu, terenie wspólnoty, przy garażach, obiektach usługowych lub układach zewnętrznych.

Nie kopiemy „na ślepo”. Najpierw próbujemy ustalić, co da się zidentyfikować i jak biegną znalezione drogi prowadzenia, a w kolejnym kroku potem można planować bezpieczniejszy przebieg wykopu lub miejsce odkrywki.

Ważne ograniczenia lokalizacji

Trzeba uczciwie zaznaczyć, że żadna lokalizacja elektromagnetyczna nie oznacza stuprocentowej gwarancji wykrycia wszystkiego, co znajduje się w gruncie. Rura z tworzywa bez metalowego elementu, odcinka przewodowego sygnałowego lub taśmy lokalizacyjnej może być niewykrywalna. Na wynik wpływają też głębokość, warunki gruntowe, sąsiednie przewodniki, sposób ułożenia i możliwość podania sygnału.

Dotyczy to również gazociągów i wodociągów: nie obiecujemy wykrycia każdej rury. Metalowy odcinek lub sieć instalacyjna z przewodem lokalizacyjnym bywa możliwa do trasowania, natomiast całkowicie niemetalowa rura bez elementu przewodzącego może nie dać żadnego użytecznego sygnału.

Reflektometria TDR – odległość do anomalii w kablu

Jeżeli trzeba określić nie tylko trasę, ale również odległość do miejsca, w którym zmieniają się parametry linii kablowej, pomocna potrafi być reflektometria TDR. Reflektometr analizuje odbicie impulsu w przewodzie z żyłami metalowymi i może wskazać odległość do przerwy, zwarcia lub innej zmiany impedancji. Taki wynik zestawia się później z trasą kabla w terenie.

Reflektometria jest metodą uzupełniającą. Nie zastępuje lokalizatora trasy i nie w każdym rodzaju usterki daje jednoznaczny odczyt. Jej największą wartością jest możliwość porównania odległości wskazanej w przewodzie z rzeczywistą trasą kabla w nieruchomości lub w terenie.

LOKALIZACJA PRZEWODÓW W BUDYNKACH – Przylep

W budynkach najczęściej pracujemy tam, gdzie przewód został zakryty tynkiem, zabudową albo posadzką i nie ma pewnej aktualnego planu. Możemy śledzić drogę prowadzenia pomiędzy rozdzielnicą, puszką, gniazdem lub odbiornikiem, szukać ukrytych połączeń oraz sprawdzać, w którym miejscu instalacja zmienia kierunek.

Na posesjach jednorodzinnych typowe są trasy kablowe do garażu, bramy, oświetlenia ogrodu, pomp, domków gospodarczych i innych urządzeń zewnętrznych.

Najczęstsze zastosowania:

  • zawężenie obszaru przerwy, zwarcia lub uszkodzonego połączenia
  • ustalenie przebiegu zasilania gniazd, oświetlenia, urządzeń i obwodów sterowniczych
  • sprawdzenie trasy przed wierceniem, kuciem albo montażem zabudowy
  • szukanie puszek i połączeń ukrytych pod tynkiem
  • trasowanie kabla biegnącego nad sufitem podwieszanym lub pod posadzką
  • odtwarzanie przebiegu starej układu elektrycznego bez aktualnego schematu
  • diagnostyka badanej przebiegu po remoncie, zalaniu lub nieudokumentowanej przebudowie

W typowych pracach wewnątrz budynków wykorzystujemy m.in. system Sonel LKZ-720. Dobór sposobu podania sygnału zależy od tego, czy obwód można odłączyć, czy mamy dostęp do żył oraz jak wykonana jest instalacja.

LOKALIZACJA KABLI W ZIEMI – Przylep

W gruncie można lokalizować przewodzące elementy, na które da się podać sygnał lub które emitują możliwy do wykrycia sygnał. Dzięki temu możliwe jest śledzenie wybranych przewodów i układu bez odkopywania całej długości odcinka przewodowego.

Typowe trasy, które warto sprawdzać:

  • trasy kablowe prowadzone pod brukiem brukową, trawnikiem, drogą lub placem
  • oświetlenie zewnętrzne, ogrodowe i parkingowe
  • metalowe elementy uziemienia i układu elektrycznego odgromowej
  • wybrane przewodzące elementy infrastruktury podziemnej
  • zasilanie domu, garażu lub budynku gospodarczego
  • drogi prowadzenia kablowe do bram, szlabanów, pomp i automatyki
  • trasy tras przewodowych sterownicze i teletechniczne

W sprzyjających warunkach namierzanie może również zawęzić nieprawidłowość i pomóc w orientacyjnym określeniu głębokości badanego obiektu. Dokładność zależy od rodzaju badanej przebiegu, sprzężenia sygnału, warunków gruntowych i obecności innych przewodników.

Na obiektach w Przylepie szczególnie liczy się poprawne rozpoznanie badanego obiektu i oddzielenie jego sygnału od sąsiednich sieci instalacyjnej. Dlatego przed wskazaniem drogi prowadzenia porównujemy odczyty w kilku punktach i nie opieramy decyzji o odkrywce na jednym wskazaniu.

Lokalizacja infrastruktury podziemnej

Przy większych terenach interesuje nas często cała infrastruktura, a nie jeden kabel. W zależności od dostępności punktów przyłączenia w praktyce można próbować oznaczyć przebieg badanego przewodu energetycznych, sterowniczych, telekomunikacyjnych, metalowych rurociągów, elementów uziemienia oraz innych wykrywalnych obiektów podziemnych.

W zależności od wykonania i dostępności badanej przebiegu lokalizacja może obejmować m.in.:

  • wybrane elementy infrastruktury grzewcze i rury preizolowane z elementem umożliwiającym namierzanie
  • rury z tworzywa wyposażone w kabel lub taśmę lokalizacyjną
  • metalowe rurociągi oraz przewodzące odcinki instalacji przesyłowych
  • podziemne elementy badanego obwodu odgromowej i uziemiającej
  • wybrane przebiegu instalacyjne wodne i kanalizacyjne, jeśli istnieje element dają możliwośćcy na ich namierzanie
  • linie kablowe energetyczne, sterownicze, telekomunikacyjne i teleinformatyczne
  • elementy ochrony katodowej

W praktyce oznacza to, że przed robotami ziemnymi w praktyce można próbować odtworzyć więcej niż sam przebieg przewodu zasilającego. Każdy obiekt trzeba jednak ocenić indywidualnie – szczególnie rury i elementy infrastruktury wykonane z tworzyw.

Lokalizacja uszkodzeń kabli – przerwy, zwarcia, doziemienia

Najdroższym rozwiązaniem bywa wymiana sprawnego w większości kabla tylko dlatego, że nie wiadomo, gdzie znajduje się wadliwy fragment. Celem diagnostyki jest możliwie mocne zawężenie strefy i ocena, czy ekonomicznie uzasadniona jest naprawa punktowa, czy jednak wymiana odcinka.

Najczęściej analizujemy takie objawy jak: brak zasilania na końcu przewodu, wybijanie zabezpieczenia, zwarcie pomiędzy żyłami, obniżona rezystancja izolacji, podejrzenie usterki podczas robót ziemnych albo usterka pojawiająca się po opadach i zawilgoceniu.

Im więcej wiadomo o odcinku kablowym – jego przekroju, liczbie żył, orientacyjnej długości, początku i końcu – tym łatwiej dobrać właściwą metodę i ocenić sens dalszej trasowania.

Lokalizacja otoku, bednarki i elementów uziemienia

Osobnym zastosowaniem jest namierzanie metalowych elementów uziemienia i instalacji odgromowej znajdujących się w ziemi. Jeżeli istnieje możliwość wprowadzenia sygnału i zachowana jest ciągłość odpowiedniego odcinka, trasowanie może zawęzić problem i pomóc wskazać przebieg otoku lub bednarki przed odkrywką.

Taki zasięg może być przydatny przy przeglądzie istniejącego LPS, planowaniu modernizacji, wykonywaniu dodatkowych uziomów, rozbudowie nieruchomości albo robotach ziemnych w pobliżu nieruchomości. Skuteczność zależy m.in. od ciągłości metalowego elementu i możliwości jego odseparowania od innych przewodzących części.