ELMAX wykonuje lokalizację tras kabli i przewodów, diagnostykę wybranych uszkodzeń oraz trasowanie wykrywalnych elementów infrastruktury podziemnej. Celem usługi jest możliwie dokładne odtworzenie przebiegu instalacji, zawężenie obszaru awarii i ograniczenie niepotrzebnego kucia, rozbierania nawierzchni lub wykonywania nowych tras kablowych.

Masz problem z kablem albo planujesz prace ziemne? Najpierw ustalmy, co da się zlokalizować i jak przebiega badana instalacja. W wielu przypadkach kilka godzin diagnostyki pozwala uniknąć dużo większego zakresu robót.

STARE PUSZKI I UKRYTE POŁĄCZENIA

Jednym z częstszych problemów w starszych mieszkaniach i budynkach są puszki połączeniowe zatynkowane podczas remontu. Zdarza się również, że przewód został poprowadzony poza typową strefą, połączenie wykonano w nietypowym miejscu albo część instalacji wielokrotnie przebudowywano bez aktualizacji dokumentacji.

Jeżeli fragment obwodu przestaje działać, a pomiary wskazują na przerwę lub problem z połączeniem, trasowanie przewodu może pomóc zawęzić miejsce poszukiwań. Nie zawsze pozwala odnaleźć usterkę bez żadnej odkrywki, ale często umożliwia uniknięcie rozkuwania kilku metrów ściany „na chybił-trafił”.

SPRAWDZENIE TERENU PRZED PRACAMI ZIEMNYMI

Lokalizację warto wykonać również wtedy, gdy nie ma awarii, ale planowane są roboty ziemne. Łyżka koparki, świder, wiertnica, szpilka uziomu lub słupek ogrodzeniowy mogą uszkodzić kabel albo inną instalację, której przebieg nie został udokumentowany.

Usługa może być pomocna przed:

  • pracami minikoparką i wykonywaniem wykopów
  • montażem ogrodzeń, słupków i fundamentów
  • wykonywaniem odwodnienia lub kanalizacji deszczowej
  • układaniem nowych kabli i rur
  • wykonywaniem uziomów i instalacji odgromowej
  • pracami brukarskimi i drogowymi
  • wykonywaniem przecisków
  • sadzeniem większych drzew lub wykonywaniem głębokich nasadzeń
  • modernizacją parkingów, placów, terenów wspólnot i zakładów pracy

Najbezpieczniejsze podejście polega na połączeniu dostępnej dokumentacji, oględzin terenu, lokalizacji wykrywalnych instalacji i – przy szczególnie ryzykownych pracach – odkrywek kontrolnych. Lokalizator jest narzędziem diagnostycznym, a nie gwarancją wykrycia każdego obiektu pod ziemią.

REFLEKTOMETRIA TDR – GDY TRZEBA OKREŚLIĆ ODLEGŁOŚĆ DO ANOMALII

W wybranych przypadkach pomocna może być reflektometria TDR. Metoda pozwala analizować odbicia impulsu w przewodzie z żyłami metalowymi i na tej podstawie określać odległość do miejsca, w którym zmieniają się parametry kabla – na przykład do przerwy, zwarcia lub innej zmiany impedancji.

TDR nie zastępuje trasowania. Największą wartość daje wtedy, gdy wynik odległościowy można zestawić z rzeczywistym przebiegiem kabla w budynku lub w terenie. Połączenie kilku metod często pozwala znacznie zmniejszyć obszar, który trzeba odkryć.

LOKALIZACJA PRZEWODÓW W ŚCIANACH, SUFITACH I PODŁOGACH

W budynkach bardzo często problemem nie jest sama naprawa, lecz brak wiedzy o rzeczywistym przebiegu przewodów. Dotyczy to zwłaszcza starszych instalacji, mieszkań po kilku remontach, lokali usługowych, garaży, hal oraz obiektów, w których dokumentacja nie istnieje albo nie odpowiada stanowi faktycznemu.

Lokalizacja może pomóc odtworzyć przebieg przewodu pomiędzy rozdzielnicą, puszką, gniazdem, oprawą lub odbiornikiem. Przy odpowiednich warunkach możliwe jest również zawężenie miejsca, w którym znajduje się zatynkowane połączenie, przerwana żyła albo nieudokumentowana puszka.

  • odtwarzanie przebiegu istniejącej instalacji elektrycznej
  • lokalizacja przewodów przed wierceniem, kuciem lub montażem zabudowy
  • poszukiwanie przewodów prowadzonych nad sufitem podwieszanym lub pod posadzką
  • lokalizacja nieznanych puszek i połączeń ukrytych pod tynkiem
  • ustalanie przebiegu obwodów gniazd, oświetlenia, sterowania i automatyki
  • ograniczanie obszaru poszukiwań przy przerwach, zwarciach i uszkodzonych połączeniach
  • diagnostyka instalacji po remoncie, przebudowie lub zalaniu

Do typowych prac wewnątrz budynków wykorzystujemy między innymi system Sonel LKZ-720. Dobór metody zależy od rodzaju obwodu, możliwości jego odłączenia, dostępu do żył oraz sposobu prowadzenia instalacji.

LOKALIZACJA KABLI W ZIEMI

Kable ziemne potrafią być problematyczne po kilku latach od wykonania instalacji. Zdjęcia z budowy zaginęły, planu nie ma, a nikt nie pamięta, czy kabel biegł najkrótszą drogą, omijał fundament, studnię, drzewo albo istniejącą wcześniej instalację. Trasowanie pozwala odtworzyć rzeczywisty przebieg kabla przed rozpoczęciem dalszych prac.

  • kable zasilające budynki, garaże i obiekty gospodarcze
  • kable oświetlenia zewnętrznego, ogrodowego i parkingowego
  • przewody do bram, szlabanów, pomp, domofonów i automatyki
  • kable sterownicze, telekomunikacyjne i teletechniczne
  • przewody prowadzone pod kostką brukową, trawnikiem, drogą, parkingiem lub placem
  • wybrane metalowe elementy instalacji uziemiającej i odgromowej
  • inne przewodzące elementy infrastruktury, jeżeli istnieją warunki do podania lub odebrania sygnału lokalizacyjnego

W sprzyjających warunkach możliwe jest również orientacyjne określenie głębokości badanego obiektu. Dokładność zależy od konstrukcji instalacji, sposobu sprzężenia sygnału, warunków gruntowych, głębokości oraz obecności innych przewodników w pobliżu.

LOKALIZACJA INFRASTRUKTURY PODZIEMNEJ

Lokalizacja infrastruktury podziemnej nie ogranicza się wyłącznie do kabli energetycznych. Metody elektromagnetyczne pozwalają trasować również inne przewodzące elementy, jeżeli ich budowa oraz dostęp do instalacji umożliwiają podanie sygnału lub wykrycie pola wytwarzanego przez dany obiekt.

W zależności od wykonania instalacji i warunków na miejscu możliwe jest między innymi trasowanie:

  • kabli energetycznych, sterowniczych, telekomunikacyjnych i teleinformatycznych
  • metalowych rurociągów i przewodzących odcinków instalacji
  • rur z tworzywa wyposażonych w przewód lub taśmę lokalizacyjną
  • wybranych tras światłowodowych posiadających element lokalizacyjny
  • wybranych instalacji wodnych, kanalizacyjnych lub gazowych, jeżeli posiadają przewodzący element umożliwiający lokalizację
  • elementów ochrony katodowej
  • bednarki, otoków, przewodów uziemiających i innych metalowych elementów instalacji odgromowej
  • innych przewodzących obiektów znajdujących się w gruncie

Każdy przypadek trzeba oceniać indywidualnie. Rura wykonana całkowicie z tworzywa, bez metalowego elementu, przewodu sygnałowego lub taśmy lokalizacyjnej, może pozostać niewykrywalna. Dlatego lokalizacja infrastruktury służy do znaczącego ograniczenia ryzyka, ale nie może być traktowana jako stuprocentowe potwierdzenie, że w badanym terenie nie znajduje się żaden inny obiekt.

LOKALIZACJA USZKODZEŃ KABLI

Samo ustalenie trasy kabla to często dopiero pierwszy etap. Jeżeli występuje awaria, trzeba ustalić, z jakim rodzajem uszkodzenia mamy do czynienia i w którym fragmencie przewodu należy szukać problemu.

Najczęściej diagnozowane są:

  • przerwy w jednej lub kilku żyłach
  • zwarcia pomiędzy żyłami
  • doziemienia
  • obniżona rezystancja izolacji
  • uszkodzenia powstałe podczas robót ziemnych
  • awarie występujące po intensywnych opadach lub zawilgoceniu
  • brak zasilania na końcu kabla przy prawidłowym zasilaniu po stronie źródła

Przy lokalizacji awarii nie opieramy się na jednym wskazaniu. Najpierw wykonuje się odpowiednie pomiary elektryczne, następnie ustala przebieg kabla, analizuje charakter uszkodzenia i dopiero na tej podstawie zawęża miejsce odkrywki lub dalszej diagnostyki.

LOKALIZACJA OTOKU, BEDNARKI I ELEMENTÓW UZIEMIENIA

Przy odpowiednim dostępie można również próbować odtworzyć przebieg metalowej bednarki, otoku oraz innych elementów instalacji uziemiającej lub odgromowej. Jest to przydatne, gdy stary przebieg został zasypany, dokumentacja nie istnieje albo planowana jest modernizacja LPS, dodatkowe uziomy lub roboty ziemne w pobliżu budynku.

Skuteczność takiej lokalizacji zależy między innymi od ciągłości metalowego elementu, sposobu jego połączenia z innymi częściami instalacji i możliwości uzyskania użytecznego sygnału.